چند تا نام پیشنهاد شد اما شهید سید محمد زینال حسینی نام گذاری مقر را به استخاره با قرآن حواله کرد و قرآن عزیز این آیه را به یاران آخرالزمانی حضرت مهدی علیه السلام هدیه کرد... و نرید ان من علی الذین استضعفو فی الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین... واین شد که معراح دوستان شهید ما الوارثین نام گرفت....
دیروز مطلبی با عنوان تخریب قبور شهدای گلزار شهدای تهران در فضای مجازی دست به دست میشد و خیلی از دوستان که میدونستند این کمترین نسبت به این موضوعات توجه دارم برایم فوروارد کردند و نگران هم بودند که قضیه از چه قرار است . خبر تکان دهنده ای بود... حتما باید دنبال میکردم ... دنبال منبع خبر و نشر دهنده اولیه خبر رفتم و خدا را شکرکه منبع بی ارزشی بود که متاسفانه هر از چند گاهی با سوء استفاده از نام شهدا و خانواده شهدا چنین اراجیفی را نشر میدهد و اذهان دوستداران و زایران شهدا و خانواده معظم شهدا را مشوش کرده و فرزندان انقلاب و خادمان شهدا را به کاری که نکرده اند متهم میکند.
البته این چند سطر مقدمه ای بود برای اصل موضوع وآن هم طرح این مسئله ، اینکه آیا نباید این نقطه بی نظیر در کره خاکی که بیش از 30 هزار شهید درکنار هم آرمیده اند توسط مجموعه از امنای رزمندگان وخانواده معظم شهدا و دوستداران مکتب شهید وشهادت هدایت شود که هرکس که از راه رسید تلاش های خادمان شهدا را زیر سوال نبرد...
امروز علی رغم همه تلاش دشمنان داخلی و خارجی که سعی دارند جوانان این مرز و بوم را از انس و الفت با شهدا دور کنند ، گلزار شهدای سراسر کشور خاصه گلزار شهدای تهران در بهشت زهراء(س) با اقبال پرشور دوستداران شهدا مخصوصا نسل جوان میرود تا آینده ای درخشان به مدد شهدا برای این کشور رقم بزند و میطلبد این نقطه عرشی ، برازنده ام القری اسلام ساماندهی ، بازسازی و بهسازی شود و مضافا فرض است بر همه آنانی که کنار سفره شهدا به عزت و مکنتی رسیده اند مجریان و دست اندرکاران این حرکت خدا پسندانه را یاری نموده و اگر هم نقدی وپیشنهادی دارند بدور از بلواهای رایج، مجریان امر را هادی و رهنما باشند تا در حیات نسل انقلاب و همرزمان شهدا این قطب فرهنگی به سامانی برسد .
برخود لازم میدانم از طرف خود و همرزمانم در گردان تخریب لشگر10سیدالشهداء(ع)، هیات الوارثین و به نیابت از همرزمان شهیدم از تلاش همه خادمان شهدا خصوصا دوستان بنیاد شهید(خانه شهید) و سازمان بهشت زهراء(س) و شهرداری تهران خاصه فرمانده غیور و دلاور دفاع مقدس بقیه الشهداء دکتر قالیباف تشکر و قدردانی کنم.
خادم رزمندگان تخریبچی: جعفرطهماسبی
همه تجهیزات یک تخریبچی شب عملیات...سیم چین..سرنیزه...سیم خارداربر..نارنجک..قرص شب نما..طناب معبر
مدام توی آموزش ها تاکید میکردند که قبل از شروع معبر حتما اشیایی که در تماس با نور برق میزند از خودتون دور کنید.. ساعت و انگشترتون رو تو جیب شلوار بگذارید ...
وقتی به میدون میرسیدیم کاربا بسم الله و وجعلنا شروع میشد..
آستین لباس رو دولا تا میزدیم تا وقت چک کردن زمین اگر سیم تله ای به دستهامون خورد حس کنیم....
معمولا میدون مین با سیم خاردار تک رشته ای و یک ردیف مین منور شروع میشد. و گذشتن از این دوتا مانع خیلی دلهره آور بود.
مین های ترکشی و تله ای مثل والمرا باید سیم تله اش رو از نزدیکترین نقطه به ماسوره قطع میکردی و یا اینکه اگه سیم تله وسط معبر بود میبایستی سیم تله قطع شده رو از معبر دور میکردی که خدای نکرده وقت عبور نیروها پاشون به سیم گیر نکنه.
کاربرد سیم چین توی معبر قطه کردن سیم های تله مین های تله ای بود و سرنیزه هم برای وارسی زمین و پیدا کردن مین های ضد نفران وبعضا ضد خودرو و تانک به کار میومد..
نارنجک هم همراه وسایل ما بود.
اون هم برای خفه کردن کمین دشمن حین کار و یا پایان کار بود.
و آخرمیدون مین ودر چند قدمی سنگرها و خط مقدم دشمن سیم خاردارهای توپی بود که روی هم مثل یک دیوار مقابل ما بود. اینجا هم سیم خاردار قطع کن به کار میومد...
و بعضی وقت ها هم گوشت وپوست واستخون کار سیم خاردار قطع کن رو انجام میداد...
یادش بخیر ذکر یا زهرا(س)..
وقتی کار گره میخورد و دیگه هیچ راهی نبود....
ذکر میون میدون مین وقت روبرو شدن با سنگر کمین...
یا زهرا(س)
زیارت نامه شهدا